De geschiedenis van stucwerk

Stukadoor Amersfoort

 

Hij kreeg zijn titel van “stukadoor” omdat ze vroeger “stukadoors” werden genoemd en het materiaal waarop het werk was gebaseerd bekend stond als “Gips van Parijs”. Parijspleister werd voor het eerst gemaakt in Frankrijk in de vijftiende eeuw met materiaal gemaakt van natuurlijke pleisters. Het werd gemaakt van een mengsel van dierlijke vetten, was en een organisch bindmiddel genaamd clreatine. Ze werden zeer populair in Engeland in de zestiende eeuw. Ze werden overal in Noord-Europa gebruikt voor muren en bij loodgieterswerk, in de bouw en om metalen en houten scheepsrompen te versieren.

In de Verenigde Staten werd een handvol markante personen prominent in de bouwindustrie. Zo stichtte William Trailer een gebied dat werd omschreven als “de hemel van de meubelmaker”, waar niemand mocht werken behalve William trailer zelf en zijn mannelijke stem. Vrijmetselaars en werklieden werden beschermd door een stem (geen gebrek aan stem).

Pleisterwerk is een traditioneel beroep waarbij pleister wordt gekocht voor de huiseigenaar om met de hand aan te brengen en met de hamer aan te brengen. Het pleister wordt gemengd met een kleine hoeveelheid fijne materialen die helpen bij het hechten van het pleister op de muur. Het mengsel bestaat uit een beetje zand, steen of aarde op een doseerapparaat, en bindmiddelen die water, olie of een ander bindmiddel bevatten. Na het mengen wordt het pleister tot een blok of vorm gerold en laat men het uitharden.

De dagelijkse activiteiten van de stukadoorssector zijn overwegend in de commerciële en de woningbouw te vinden. Grote metalen platen worden voorgevormd met toevoeging van pleister om de vereiste vormen te vormen. Eerst wordt een blokje gevormd op een voorbereid oppervlak waarop het pleister wordt aangebracht. Het afwerkingspleister wordt dan bovenop de plaat aangebracht, waarbij de lichtste laag de dunste is en vervolgens wordt metaallat met een modderlaag van de gewenste dikte op droge muren en plafond aangebracht. De toevoeging van ingelegde metalen motieven op plafonds lijkt een gebruikelijke oratische look te zijn.

Een van de pleisterontwerpen die in de Romeinse architectuur werden gebruikt was het fl Carrier ontwerp. Dit is een structuur ontworpen voor een open haard. Het is vol met taps toelopende palerules. Het kan ook een stucco effect hebben. Het effect lijkt op rozetten die haarachtige structuren zijn. Wanneer het resultaat is uitgehard, worden de taps toelopende palerules gewoonlijk op een erosie manier weggeroest, waardoor het oppervlak glad blijft. Wanneer de ondoordringbaarheid van dit motief werd getest, absorbeerde het enige tijd water uit het pleisterwerk van de muur. Het kan ook worden gebruikt om een mortelvoeg te vormen, hoewel dat moeilijk is.

 

LEES MEER : 

Reacties

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.